„ Pozwólcie mi odejść do domu Ojca” – 16 rocznica śmierci Jana Pawła II

2 kwietnia 2005 roku o godz. 21:37 zmarł papież Jan Paweł II. W ostatnim dniu swojego życia – w sobotę 2 kwietnia – żegnał się ze swoimi najbliższymi współpracownikami z Kurii Rzymskiej. Przez całe życie jego przewodnikiem był Chrystus i wiedział, że zdąża do pełni życia w Bogu. W czasie obchodów Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 w swoim testamencie napisał: „ Proszę Go, ażeby raczył mnie odwołać wówczas, gdy Sam zechce: W życiu i śmierci do Pana należymy… Pańscy jesteśmy”. Zawsze miał głębokie przekonanie, że człowiek u kresu ziemskiego pielgrzymowania nie zapada się w ciemność, egzystencjonalną pustkę, czy w otchłań nicości, ale jest wezwany na spotkanie z najlepszym Ojcem, który z miłością przyjmuje w ramiona swoje utrudzone dziecko, aby obdarzyć je pełnią życia i szczęścia we wspólnocie Trójcy Przenajświętszej.
Wiedząc, że zbliża się dla niego czas przejścia do wieczności, po konsultacji z lekarzami zdecydował, że nie uda się do szpitala, ale pozostanie w Watykanie,  gdzie miał zapewnioną niezbędną opiekę medyczną. Chciał umierać w swoim domu, pozostając w pobliżu grobu Apostoła Piotra.
W tych trudnych chwilach Jan Paweł II myślał także o młodzieży, gromadzącej się na Placu Świętego Piotra, i skierował do niej słowa :  „Ja was szukałem, a teraz wy przyszliście do mnie”.
Przy jego łóżku trwała modlitwa, w której uczestniczył mimo wysokiej gorączki osłabienia. Po południu w pewnej chwili powiedział: „Pozwólcie mi odejść do domu Ojca”. Około godziny 17.00 została odmówiona modlitwa brewiarzowa nieszporów II Niedzieli Wielkanocnej, czyli Niedzieli Miłosierdzia Bożego. Czytania mówiły o pustym grobie i zmartwychwstaniu Chrystusa, powracało słowo „Alleluja”. Na koniec odmówiono hymn „Magnificat” i „Salve Regina”. Ojciec Święty raz po raz obejmował spojrzeniem obecne osoby z najbliższego otoczenia i czuwających przy nim lekarzy. Z Placu Świętego Piotra, gdzie gromadziły się tysiące wiernych, szczególnie młodzieży, dochodziły okrzyki: Giovanni Paolo ( Jan Paweł ) i Viva il Papa! ( Niech żyje Papież ! ). Słyszał te słowa. Naprzeciw łóżka, na ścianie wisiał obraz umęczonego Chrystusa związanego powrozami – Ecce Homo, w który wpatrywał się podczas choroby. W zasięgu gasnących oczu Papieża znajdował się także obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Na stoliku stała fotografia jego rodziców.
Około godziny 20.00 arcybiskup Stanisław Dziwisz odprawił przy łóżku umierającego Papieża Mszę Świętą z Niedzieli Miłosierdzia Bożego. Koncelebrowali z nim: kardynał Marian Jaworski, arcybiskup Stanisław Ryłko, ksiądz prałat Mieczysław Mokrzycki i ksiądz Tadeusz Styczeń. W Eucharystii uczestniczyli doktor Renato Buzzonetti i jego współpracownicy oraz siostry sercanki z Domu Papieskiego.
Przejmująco zabrzmiały wówczas słowa z Ewangelii według Świętego Jana: „ Jezus wszedł, stanął pośrodku i rzekł do nich : Pokój Wam”, a następnie słowa modlitwy wiernych: „Panie Jezu, przyjdź, abyśmy mogli usłyszeć to Twoje zapewnienie z Wieczernika: „ Pokój Wam. W tej chwili najbardziej potrzebujemy Twojej obecności”.
Przed ofiarowaniem, kardynał Marian Jaworski jeszcze raz udzielił Ojcu Świętemu sakramentu chorych. A w czasie Komunii Świętej arcybiskup Stanisław Dziwisz podał mu Krew Przenajświętszą – Wiatyk, jako umocnienie na drodze do życia wiecznego. Ojca Świętego zaczęły opuszczać siły. Do ręki podano mu gromnicę. O godzinie 21:37 odszedł do pana. Zgromadzeni w pokoju odśpiewali hymn  „Te Deum lauda mus” Ze łzami w oczach dziękowali Panu Bogu za dar osoby Ojca Świętego i za jego wielki pontyfikat. Około 23.00 rozdzwoniły się dzwony niemal we wszystkich kościołach świata.
Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II rozpoczął się miesiąc po jego pogrzebie. Trwał on pięć i pół roku. Zakończono go 1 maja 2011 roku, uznając Jana Pawła II błogosławionym. Proces kanonizacyjny zakończono 27 kwietnia 2014 roku. Na Placu Świętego Piotra w Watykanie Jan Paweł II oficjalnie ogłoszony został świętym Kościoła katolickiego.
Opracowała: Małgorzata Papierkowska
Źródło: „ Pozwólcie mi odejść” Siła w słabości Jana Pawła II, Warszawa 2007